Tłumacz przysięgły j. duńskiego

Język duński wywodzi się z języka staronordyckiego. Pierwotnie ten sam język co szwedzki, staroduński przekształcił się w średniowieczny duński w XII wieku. Język duński obecnie jest językiem urzędowym w Danii, na Wyspach Owczych i jest jednym z języków urzędowych w Radzie Nordyckiej oraz Unii Europejskiej. Na Islandii z kolei – która do 1944 roku była posiadłością Danii – duński jest nauczany jako jeden z głównych języków obcych, obok angielskiego.

Język duński charakteryzuje się bardzo dużą ilością samogłosek. “Na papierze” jest ich “tylko” 9 (dla porównania, język polski ma ich 8), ale istnieje bardzo dużo fonemów samogłoskowych, bo aż 28 (choć niektórzy się doliczają ich aż 40!), co wyróżnia język duński na tle większości języków na świecie. Co ciekawe, badania wykazują, że właśnie ze względu na tak dużą ilość samogłosek, duński jest bardzo trudny do nauczenia się – i to nawet dla samych Duńczyków! Naukowcy bowiem odkryli, że liczba samogłosek w języku determinuje nie tylko liczbę słów, które dziecko rozumie, ale także liczbę słów, które jest w stanie wypowiedzieć i użyć. W związku z tym, 15-miesięczne dziecko duńskie rozumie przeciętnie 84 słowa, podczas gdy w sąsiedniej Szwecji, szwedzkie dziecko w tym samym wieku, rozumie słów dwukrotnie razy więcej.

Dania to jednak nie tylko skomplikowany język i bajki H.C. Andersena. Dania to także wysoko rozwinięty kraj, z dynamiczną gospodarką. Prężna gospodarka, w połączeniu z geograficzną bliskością do Polski, przekłada się na sporą wymianę handlową z Polską. W Polsce działa ponad 1000 duńskich firm, podczas gdy ponad 50.000 tysięcy naszych rodaków pracuje z kolei w Danii. Oba te czynniki stwarzają spory – jak na tak niszowy język jak duński – popyt na tłumaczenia polsko-duńskie i duńsko-polskie.

Ciekawostki o języku duńskim:

1. Duński jest bardzo podobny do szwedzkiego i norweskiego
Osoby mówiące po duńsku mogą faktycznie udawać, że mówią w trzech językach. Rzeczywiście, języki duński, szwedzki i norweski wywodzą się ze staronordyckiego. W rezultacie mają duże podobieństwa i są wzajemnie zrozumiałe.

2. Wpływ wikingów na język angielski
Skoro już mowa o języku staronordyckim, i wywodzące się z niego języki skandynawskie, warto wspomnieć o wpływie języka staronordyckiego na język angielski. W IX i X wieku, duża część wysp brytyjskich zostały bowiem podbite a później zasiedlone przez wikingów. Ze względu na imigrację ze Skandynawii język, którym posługiwali się przybysze, miał duży wpływ na język angielski. Mianowicie, wiele miast w Anglii nadal używa się nordyckiego słowa oznaczającego miasto, którym jest słowo „by”. Ale nie tylko miasta, drogi i miejsca noszą nazwy pochodzące od wikingów. W rzeczywistości słowa, których używa się na co dzień, mówiąc po angielsku, są pełne starych nordyckich słów. Angielskie słowo takie jak “sister” pochodzi od staronordyckiego słowa “systir”, słowo “window” pochodzi od “vindauga”, a nawet tak popularne słowa jak “take” pochodzą od staronordyckiego słowa “taka”.

3. Podobnie jak w przypadku języka niemieckiego, duńskie słowa można zsumować, tworząc bardzo długie słowa
„Speciallægepraksisplanlægningsstabiliseringsperiode” to najdłuższe słowo duńskie oznaczające „okres stabilizacji planu dla praktyki lekarskiej specjalisty”. Inne przykłady obejmują:

multiplikationsudregningstabelshæfteopbevaringsreolsproduktionsfacilitet („zakład produkcji półek na pudełka na zeszyty do obliczeń tabliczki mnożenia”);

Gedebukkebensoverogundergeneralkrigskommandersergenten („Generalny-inspektor-naczelny-inspektor-prasy-odzieży-kozich-nóg”), ten ostatni został stworzony przez słynnego pisarza Hansa Christiana Andersena.

4.Duński otrzymał nową literę w 1948 roku
Litera å nie istniała w pisemnym języku duńskim aż do 1948 r., Wcześniej była zapisywana jako podwójne a (aa). Jednak „å” nie zastąpiło całkowicie „aa”. Na przykład niektóre miasta, takie jak Aalborg, nigdy nie przyjęły nowej konwencji w nazwach miast, a zatem „aa” jest nadal spotykane od czasu do czasu.

5.Hygge
W języku duńskim istnieje słowo “hygge”, dla którego nie ma bezpośredniego odpowiednika w innych językach. “Hygge” w przybliżeniu znaczy “doświadczać miłej/przytulnej atmosfery”, i może być zarówno przymiotnikiem jak i czasownikiem.