Tłumacz przysięgły j. francuskiego

Język francuski jest językiem romańskim i wywodzi się z łaciny. Zarówno galijski, który jest językiem celtyckim, którym mówiono w starożytnej Galii przed inwazją rzymską, jak i staro frankijski również odcisnęły swoje piętno na języku francuskim. W 1539 roku Franciszek I uczynił francuski językiem urzędowym administracji.

Francuski zaczął być standaryzowany od XVII wieku, wraz z utworzeniem Académie française w 1634 roku, a jego struktura niewiele się zmieniła od tego czasu. W XVII wieku język francuski stał się lingua franca Europy i rozprzestrzenił się na całym świecie, gdy Francja rozszerzyła swoje imperium kolonialne, mając jednocześnie wpływ na wiele innych języków europejskich.

Obecnie, język francuski jest jednym z oficjalnych języków ONZ. Dla około 75 milionów ludzi, język francuski jest językiem ojczystym, a kolejne 235 milionów ludzi, posługuje się francuskim biegle (głównie we Francji, w Republice Środkowoafrykańskiej, Belgii, Szwajcarii i Kanadzie). Od roku 1945, ilość ludzi posługujących się językiem francuskim się potroiła, a dawne kolonie francuskie i belgijskie, zachowały język francuski jako język urzędowy, nauki i edukacji. Co ciekawe, według niektórych badań, język francuski będzie językiem przyszłości, bowiem tym językiem będzie się posługiwało 750 milionów ludzi do roku 2050.

Ciekawostki o języku francuskim:

1. Francuskie słowa kulinarne są globalne
Kuchnia francuska jest niewątpliwie znana i popularna. Ich światowej sławy dania są wyjątkowej jakości. Jednak nie tylko jedzenie jest znane na całym świecie. Francuskie słowa określiły sposób przygotowywania jedzenia. Szef kuchni, blanszowanie, smażenie i cięcia warzyw na julienne to tylko niektóre z terminów kulinarnych wywodzących się z języka francuskiego.

2. Język francuski nie był popularny we Francji
To prawdopodobnie najbardziej zaskakująca ciekawostka dotycząca języka francuskiego. W XVII-XIX wieku język francuski był lingua franca wśród wykształconych klas w całej Europie, aczkolwiek aż do XIX wieku francuski był bardziej powszechny w Holandii i Niemczech niż w wielu częściach Francji. W czasie Rewolucji Francuskiej 75% obywateli francuskich nie posługiwało się francuskim, jako językiem ojczystym, raczej każdy region miał swój dialekt i gwarę. Dopiero XIX wieku, wraz z utworzeniem porewolucyjnego państwa narodowego i jego ideą zjednoczenia narodu francuskiego, rząd nalegał na wprowadzenie wspólnego języka francuskiego i nauczanie go w szkołach.

3. Francuski ma wiele homofonów
Homofony to słowa o takiej samej wymowie, ale z różną pisownią i znaczeniem. Ułatwia to tworzenie łamańców językowych. Niektóre z najbardziej znanych przykładów obejmują:

Si mon tonton tond ton tonton, ton tonton sera tondu. – Jeśli mój wujek ogoli twojego wujka, twój wujek będzie ogolony.
Les chaussettes de l’archiduchesse sont-elles sèches? Archi-sèches. – Skarpetki arcyksiężnej, czy są suche? Bardzo suche.
Cinq chiens chassent six chats. – Pięć psów poluje na sześć kotów.
As-tu vu le vert ver allant vers le verre en verre vert? – Czy widziałeś zielonego robaka idącego w kierunku zielonego szkła?
Ces six saucissons-secs-ci sont si secs qu’on ne sait si s’en sont. – Te sześć suszonych kiełbas jest tak suchych, że nie wiemy, czy są.

4. Około 30% angielskich słów ma francuskie pochodzenie
Około 30% współczesnych angielskich słów ma francuskie pochodzenie. Po podboju Anglii przez Normanów w 1066 r. język francuski stał się językiem arystokracji i administracji, co spowodowało włączenie dużej liczby francuskich słów i wyrażeń do języka angielskiego. Przez wieki język francuski pozostawał głównym językiem wpływającym na współczesny angielski. Angielski nadal zapożycza słowa z francuskiego i dostosowuje je do swojego codziennego użytkowania, na przykład słowa takie jak déjà vu lub cul-de-sac.

5. Liczenie w języku francuskim
Każdy język podchodzi do liczenia na swój własny, niepowtarzalny sposób, ale w przypadku języka francuskiego jest to być szczególnie ciekawe, zwłaszcza w przedziale między 80 a 99. Podczas gdy po polsku powiedziałbyś „osiemdziesiąt”, po francusku powiedziałbyś „quatre-vingts” lub „cztery dwudziestki”. Naprawdę ciekawie staje się, gdy osiągniesz 99. Zamiast powiedzieć„dziewięćdziesiąt dziewięć”, po francusku powiesz „quatre-vingt-dix-neuf” lub „cztery dwudziestki, dziesięć, dziewięć”.