Tłumacz przysięgły j. norweskiego

Język norweski należy do rodziny języków północno germańskich, i podobnie jak duński czy szwedzki, wywodzi się z języka staronordyckiego. Norweski jest językiem urzędowym w Norwegii oraz w Radzie Nordyckiej i około 4,5 milionów ludzi posługuje się norweskim jako językiem ojczystym. Z racji tego, że język norweski wywodzi się z języka staronordyckiego, jest on bardzo podobny do szwedzkiego czy duńskiego.

Co ciekawe, w odróżnieniu od pozostałych języków nordyckich, język norweski jest pisany według dwóch różnych standardów. Norweski, to bowiem nie tylko norweski. Mówiąc dokładniej, istnieją dwa standardy pisanego języka norweskiego: jeden zwany „bokmål” (język książkowy) i „nynorsk” (nowy norweski). Bokmål jest unowocześnioną wersją duńskiego standardu pisanego, który był używany do pierwszej poważnej reformy językowej w 1907 roku. Nynorsk został stworzony przez językoznawcę Ivara Aasena w latach pięćdziesiątych XIX wieku, oparty na różnych dialektach norweskich, z ukłonem w stronę “przed duńskiej”, nordyckiej przeszłości. Odejście od języka duńskiego było napędzane silną, nacjonalistyczną potrzebą budowania narodu kulturowego, gdy w 1814 roku, po 300 latach, duńskie rządy dobiegły końca. Pojawiły się dwie szkoły: reformatorzy, którzy chcieli stopniowo “norwegizować” język duński, oraz nowo- Norwegowie. W inkluzywnej Norwegii, zwyciężyły ostatecznie obie frakcje, w związku z czym, szkoły norweskie uczą obu wersji jednego języka, i jeśli napiszesz list do urzędnika w standardzie Nynorsk, to urzędnik jest prawnie zobowiązany do udzielenia odpowiedzi również w Nynorsk.

Ciekawostki o języku norweskim:

1. Norweski jest językiem północnogermańskim
Norweski pochodzi z języka staronordyckiego. Odróżnił się od duńskiego w XIX wieku, jako część ruchu niepodległościowego w Norwegii. Norweski jest wzajemnie zrozumiały z duńskim i szwedzkim.

2. Jest około 5 milionów rodowitych użytkowników języka norweskiego
Norweski jest używany głównie w Norwegii, gdzie jest językiem urzędowym.

3. Norweski ma dwie oficjalne formy języka pisanego
Dwie formy języka norweskiego to bokmål (dosłownie „język książkowy”) i nynorsk (dosłownie „nowy norweski”):
Bokmål jest najczęściej używaną formą pisanego języka norweskiego;
Nynorsk jest używany przez około 10% populacji Norwegii.
Obie formy są regulowane przez Norweską Radę Językową. Inne formy języka norweskiego to riksmal („język narodowy”) i hognorsk („wysoko norweski”).

4. Norweski ma podobieństwa z duńskim i szwedzkim
Z jednej strony duński, norweski i szwedzki są wzajemnie zrozumiałe dzięki wspólnej historii. Z kolei islandzki nie jest wzajemnie zrozumiały z norweskim, mimo że oba języki są ze sobą spokrewnione. Zarówno Islandia, jak i Norwegia były przez wieki zdominowane przez Duńczyków, Islandia pozostała jednak pod mniejszym wpływem języka duńskiego ze względu na jej izolację.

5.Norweski jest językiem tonalnym
Dźwięki tonalne są rzadkie w językach indoeuropejskich i częściej występują w językach azjatyckich, takich jak chiński.