Tłumacz przysięgły j. szwedzkiego

Szwedzki jest językiem północnogermańskim wywodzącym się z języka staronordyckiego. Obecnie, język szwedzki jest jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej, językiem roboczym Rady Nordyckiej i pierwszym lub jedynym językiem ojczystym większości z 10 milionów mieszkańców Szwecji. Ponadto, również w sąsiedniej Finlandii, język szwedzki – obok języka fińskiego – ma status języka urzędowego, a dla 5% wszystkich finów, jest to język ojczysty.

Według niektórych badań, około 40,000 studentów uczy się języka szwedzkiego jako języka obcego (poza Szwecją i Finlandią), co czyni język szwedzki najpopularniejszym językiem skandynawskim.

Szwecja, to także ważny partner handlowy Polski. Niezmiennie od wielu lat, Skandynawia (kraje skandynawskie liczone jako jedna całość) utrzymuje się w pierwszej trójce kierunków polskiego eksportu. Wśród krajów skandynawskich, to właśnie Szwecja jest największym partnerem handlowym Polski i wymiana handlowa z naszym północnym sąsiadem charakteryzuje się dynamicznym wzrostem. Stwarza to naturą rzeczy, coraz większy popyt na tłumaczenia szwedzko-polskie i polsko-szwedzkie.

Ciekawostki o języku szwedzkim:

1. Kilka szwedzkich słów zostało przejętych do języka angielskiego
Przykłady szwedzkich zapożyczeń to gravlax (potrawa nordycka która służyła jako przystawka), moped (motorower, składający się z silnika ”i„ pedału ”), ombudsman (rzecznik praw obywatelskich), orienteering (sport wykorzystujący umiejętności nawigacyjne), rutabaga (warzywo korzeniowe), tungsten (wolfram, w tłumaczeniu dosłownym „ciężki kamień”).

2. Najdłuższe szwedzkie słowo zawiera 28 liter
Według Szwedzkiej Akademii najdłuższym słowem szwedzkim jest realisationsvinstbeskattning. Oznacza on „podatek od zysków kapitałowych”.

3. Szwedzki ma podobieństwa z duńskim i norweskim
Szwedzki mają wspólną historię i jest wzajemnie zrozumiały z duńskim i norweskim. Często mówi się, że ucząc się szwedzkiego, tak naprawdę uczy się trzech języków.

4. Szwedzki jest w większości bardzo nieformalny – w dzisiejszych czasach
W przeszłości szwedzi często używali zwrotów grzecznościowych, takich jak herr, fru i fröken (podobne do słów takich jak „Pan”, „Pani” i „Panna”), gdy ludzie zwracali się do siebie formalnie. Co więcej, szwedzki również rozróżniał formalne „ty” (Ni) i znajome „ty” (du), gdy zwracało się do innej osoby. To użycie zmieniło się jednak pod koniec lat 60. i na początku lat 70., kiedy rozpoczęło się tak zwane “du-reformen” („reforma na ty”). Ta zmiana spowodowała, że osoby mówiące po szwedzku stopniowo odeszły od formalnych słów i zwrotów grzecznościowych i zaczęły używać znanego du („ty”) w prawie każdej sytuacji, niezależnie od relacji, zawodu, statusu społecznego, wieku, płci itp.

5. Dialekty szwedzkie dzielą się na sześć grup
Język szwedzki tradycyjnie jest podzielony na sześć głównych grup dialektów: Norrland, Svealand, Gotland, Götaland, południowo szwedzki i wschodnio szwedzki (szwedzki w Finlandii). Rzeczywista liczba dialektów wynosi kilkaset, choć większość z nich jest mniej lub bardziej zrozumiała dla obu stron, z wyjątkiem niektórych bardzo odmiennych form występujących w Dalarnie, Norrbotten i Gotlandii.